اینک که من از دنیا می‌روم بیست و پنج کشور جهان جزو امپراطوری ایران است و در تمام این کشور‌ها احترام دارند و مردم کشور نیز در ایران نیز داران احترام می‌باشند.
جانشین من خشایارشاه باید مثل من در حفظ این کشورها بکوشد و راه نگهداری کشورهای این است که در امور داخلی آنها مداخله نکند و مذهب و شعائر آن‌ها را محترم بشمارد.


اکون که من از دنیا می‌رودم تو دوازده کرور خزانه سلطنتی داری و این زر یکی از ارکان قدرت تو می‌‌باشد زیرا قدرت پادشاه فقط به شمشیر نیست بلکه به ثروت نیز هست. البته به خاطر داشته باش که تو باید به این ذخیره بیفزایی نه اینکه از آن بکاهی، من نمی‌گویم که در مواقع ضروری از آن برداشت نکن زیرا زیرا قاعده این خزانه این است که هنگام ضرورت از آن برداشت کنند اما در اولین فرصت آنچه برداشتی به خزانه برگردان.
مادرت آتوسا بر من حق دارد پس پیوسته وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن.


ده سال است که من مشغول ساختن انبارهای غله در نقاط مختلف کشور هستم و من روش ساختن این انبارها را که با سنگ ساخته می‌شود و به شکل استوانه‌ای است در مصر آموختم و چون انبارها پیوسته تخلیه می‌شود حشرات در آن بوجود نمی‌آید و غله در این انبارها چند سال می‌ماند بدون اینکه فاسد شود و تو باید بعد از من به ساختن انبارهای غله ادامه دهی تا اینکه آذوقه دو یا سه سال کشور در انبارها موجود باشد و هر سال بعد از اینکه غله جدید به دست آمد از غله موجود در انبارها برای تامین کسر خواروبار استفاده کن. و غله‌ی جدید را بعد از اینکه بوجاری شد به انبار منتقل نما و به این ترتیب تو هرگز برای آذوقه در این مملکت دغدغه نخواهی داشت. ولو دو یا سه سال پیاپی خشکسالی شود
هرگز دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی نگمار و برای آنان همان مزیت دوست بودن با تو کافیست چون اگر دوستان و ندیمان خود را برای کارهای ممکلتی بگماری به مردم ظلم کنند و استفاده نامشروع نمایند نخواهی توانست آن‌ها را به مجازات برسانی چون با تو دوست هستند و تو ناچاری رعایت دوستی بنمایی