موارد کوچک وبزرگى در کنار يکديگر در ميزان بازدهى نقش دارند که زمان مطالعه از جمله اين موارد است . تاثير زمان مطالعه در همگان يکسان نيست افرادى که ساعات بيداري، خواب، فعاليت‌و فراغت خويش را تحت برنامه مشخصى تنظيم کرده‌اند قادر به جابه جايى راحت اين موارد با يکديگر نيستند بويژه اگر طى مدت زمان طولانى به اجراى دقيق اين برنامه خوکرده‌اند.
درمقابل افرادى که قادر به بهره‌گيرى از هر زمانى براى اجراى برنامه خاص در راه نيل به هدف خويش هستند به آسانى قادر به جابه جايى ساعات فعاليت وفراغت ويا خواب و بيدارى خويش مى‌باشند. بنابراين بهترين زمان براى مطالعه زمانى است که تمايل به انجام مطالعه درآن زمان هستيم. البته نکته‌اى نيز به اثبات رسيده که مطالعه بلافاصله پس از خواب شبانگاهى نمى‌تواند بازدهى مطلوب را داشته باشد زيرا ترشح هورمونى که اثرات آن تا دقايقى پس از بيدارى وجود دارد در يادگيرى اختلال ايجاد مى‌نمايد. بنابراين ضرورى است که حتى‌الامکان از مطالعه در نيمه‌شب يا سحرگان ( بلافاصله پس از بيدارى از خواب) خوددارى کرد تا نه تنها از بروز وقفه در رشد که از بروز اختلال در يادگيرى و در نتيجه دورى از مطالعه جلوگيرى کرد. بهتر است پس از20 تا 30 دقيقه ازبيدارى مطالعه را انجام داد. همچنين تفاوت معنادارى در برترى ساعات 4 تا6 بعدازظهر نسبت به ساير زمان‌ها مشاهده نگرديده است که ارتباط به انتقال اطلاعات از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلند مدت داشته باشد.
بر اين مبنا مى‌توان گفت با رعايت نکاتى که بيان شد وانجام مطالعه وتوجه به عوامل موثر در يادگيرى امکان کسب بازدهى مطلوب در هر زمانى که مورد نظر ما باشد و به انتخاب آن زمان براساس تمايل خويش پرداخته باشيم وجود دارد.
در زمان مطالعه توجه کنيم که انرژى کافى وتمايل براى انجام مطالعه داشته باشيم و دچار خستگى وآشفتگى‌هاى روحى نباشيم و پس از استراحت و رفع خستگى به مطالعه بپردازيم همچنين تغذيه‌اى مناسب مانند ميوه‌هاى شيرين يا مغزهاى مقوى آجيل ( البته نيم ساعت قبل از مطالعه) نيز مى‌تواند در يادگيرى موثر ومطالعه‌اى مفيد مثمرثمر باشد.