| مطالب خواندني - خبر های داغ از ایران |
13درصد معتادان همجنسبازند
يك جامعهشناس و محقق با بيان اين كه تصور ريشهكني اعتياد تصوري ايدهآليستي است، گفت: بايد پذيرفت، استفاده از مواد مخدر هميشه در ميان گروهي از افراد جامعه و كشور ما وجود دارد و كاهش آسيب يك پاسخ عملگرانه در برابر اعتياد است.
رويا نوري در نشست پژوهشي كه به منظور بررسي دو مركز زيانكاهي تهران و كرمانشاه در بهبود وضصيت فردي و اجتماعي معتادان مراجعكننده به اين مراكز كه صبح امروز در مجتمع فرنگي شقايق برگزار شد، با اشاره به اصول مدل كاهش آسيب در اعتياد و مصرف مواد مخدر افزود: تئوري كاهش آسيب (زيانكاهي) پلكاني كوچك و رونده است كه با تكيه بر تقويت سلامت جامعه حركت ميكند.
وي در رابطه با مشكلات ناشي از تغيير مصرف خوراكي به تزريق مواد مخدر تصريح كرد: انتقال ايدز و هپاتيت از فرد معتاد به همسر، آپسه و عفونت محل تزريق، هزينه بالاي درمان ايدز و هپاتيت، خراب شدن چهره شهر به واسطه كارتن خواب شدن معتادان، افزايش جرائم و اختلال در رفتارهاي فردي،خانواري و اجتماعي از جمله مشكلات ناشي از تغيير مصرف مواد مخدر است.
نوري روشهاي كاهش آسيب در ميان اين قشر را توزيع سرنگ، سوزن، كاندوم،آب مقطر، مواد سالم و تزريق مواد توسط متخصص و با روش استاندارد خواند.
اين جامعه شناس كوتاه شدن دست قاچاقچيان، دسترسي معتادان به مواد سالم، دسترسي مسوولان به آمار معتادان، كاهش شيوع ايدز، هپاتيت و درمان آنها، كاهش ميزان مرگ و مير معتادان، كاهش جرائم، ارتباط مناسب با مراكز درماني در بهبود وضعيت روحي و رواني آنها، خاموش شدن رفتار اعتياد به مرور زمان را از جمله دستاوردهاي مراكز درمان اعتياد با هدف كاهش آسيب دانست.
وي يكي از مهمترين اهداف خدمات كاهش آسيب در مراكز درمان اعتياد را كاهش تزريق مواد مخدر در ميان معتادان معرفي كرد.
نوري با اشاره به 150 معتاد كه به عنوان نمونههايي در مركز ترك اعتياد در تهران و كرمانشاه مورد مطالعه قرار گرفتهاند، گفت: 75 نفر از نمونه ذكر شده معتاداني هستند كه در بدو ورود و 75 نفر ديگر كساني هستند كه شش ماه از زمان مراجعه آنها به دو مركز ياد شده ميگذرد كه ميزان تزريق مشترك با ملاقه در بدو ورود معتادان به اين مراكز 1/11 درصد و پس از گذشت شش ماه از مراجعه آنها به 06/0 درصد كاهش يافت.
وي هزينه مصرف مواد در بدو ورود نمونهها را بيش از 10 هزار تومان و پس از شش ماه را كمي بيش از سه هزار تومان خواند و اذعان كرد: همچنين تزريق مواد در ميان معتادان از 100 درصد به 16 درصد كاهش يافته بود.
وي ميزان كاهش مسموميت ناشي از مصرف مواد در ميان جامعه نمونه را داراي كاهش چشمگيري ندانست و دليل آن را بازگشت دوباره معتادان به سوي مصرف مواد مخدر خواند.
نوري در رابطه با كاهش ارتكاب جرم در ميان نمونههاي مراجعهكننده به دو مركز ترك اعتياد تهران و كرمانشاه در بدو ورود و پس از گذشت شش ماه را از 21 درصد به 16 درصد كاهش اعلام و در زمينه جمعآوري آنها از سطح شهر، گفت: اين آمار از حدود 40 درصد به حدود 30 درصد كاهش يافت كه كاهش چشمگيري در اين زمينه ديده نميشود.
اين محقق و جامعه شناس ادامه داد: پرداخت خرجي به خانواده در بدو ورود كمي بيشتر از 17 هزار تومان و شش ماه پس از ورود به كمي بيش از 25 هزار تومان رسيده بود.
وي شبهاي حضور در خانه در بدو ورود به مراكز را 15 روز و پس از گذشت شش ماه از مراجعه آنها به مراكز را 22 روز خواند و تصريح كرد: همچنين ميزان رفتن به مهماني خانوادگي معتادان نمونه در بدو ورود حدود 15 درصد و بعد از شش ماه به حدود 50 درصد رسيده بود.
نوري در رابطه با داشتن شغل پس از گذشت ايام ذكر شده و پيش از مراجعه معتادان به مراكز ترك اعتياد را داراي تفاوت زياد ندانست و عنوان كرد: مراكز ترك اعتياد به تنهايي و به دليل محدوديتهايي كه دارد در زمينه توانمندسازي شخصي اين افراد و كاركرد اجتماعي آنها نميتواند، آن گونه كه بايد موثر باشد.
وي ادامه داد: مقايسه دو مركز تهران و كرمانشاه نشان داد: برخود مشتاقانه و پذيرش دوباره معتاد توسط خانواده و جامعه در تهران بيشتر از كرمانشاه، برخورد تحقيرآميز با معتادان در كرمانشاه بيشتر از تهران و شبهاي حضور در خانواده معتادان در تهران 26 درصد و در كرمانشاه 13 درصد بوده است.
اين محقق دلايل تفاوت آمارها ين مراكز ترك اعتياد تهران و كرمانشاه را اين گونه تشريح كرد: وضع مراجعان به دو مركز ياد شده متفاوت است، احتمال ارائه خدمات در اين دو مركز مثل توزيع متادون و غيره تفاوت وجود دارد.
به گزارش ايسنا، همچنين هومان نارنجيها ـ مديركل فرهنگي و پيشگيري ستاد مبارزه با مواد مخدر و رييس موسسه داريوش ـ گفت: پس از تحقيقات مشخص شد، ميزان تزريق مشترك در مركز تهران از 40 درصد به چهار درصد و در مركز كرمانشاه دسترسي به هدف يعني كاهش ابتلا به ايدز و هپاتيت موفق بودهاند.
وي در زمينه انجام تحقيق و پژوهش در رابطه با معتادان به پژوهشگران توصيه كرد: در تحقيق به حوزه شغل معتادان نبايد توجه و اعتماد كرد، چرا كه فرهنگ داشتن شغل و كاسب بودن بين معتادان و مردم عادي فرق ميكند. به گونهاي كه وقتي معتاد ميگويد كاسبم، كاسب بودن وي به معناي خريد و فروش مواد مخدر توسط معتاد است و يا اين كه معتاد دزد است. اما وقتي از او سوال ميشود، شغلت چيست؟عنوان ميكند، شغل آزاد دارم و يا پس از بازگشت اين قشر (معتاد دزد) از مراكز ترك اعتياد به جامعه وقتي از آنها پرسيده ميشود شغلت چيست، ميگويد بيكارم. بنابراين تكليف شغل اين عده شفاف نيست.
نازنجيها در ادامه تصريح كرد: ميزان رفتار با همجنس (همجنس بازي) در ميان معتادان كل كشور 13 درصد است.