در خوشبينانه ترين حالت تنها ۱۰۰ هزار كاربر اينترنت پر سرعت در كشور وجود دارد و از ۲۷ هزار استفاده كننده اينترنت ۲۶ هزار نفر از سرعت ۵۶ كيلوبيت برخوردارند و در اين حالت چاره ديگرى جز چت كردن باقى نمى ماند.
به گزارش ايلنا، به رغم تلاش هاى زيادى كه از طرف دولت و بخش خصوصى براى ارائه اينترنت پر سرعت به كاربران صورت گرفته است. برخى از كاربران خانگى با تاكيد بر كيفيت و سرعت پايين اينترنت مى گويند: كارت هاى اينترنتى با قيمت مختلفى در بازار عرضه مى شود كه در نهايت فرق چندانى بين آنها وجود ندارد.به گفته آنها، با كارت هاى اينترنتى فقط مى توان به باز كردن چند صفحه« وب» معمولى، چت و چك كردن پست الكترونيكى پرداخت و عملا استفاده از بسيارى ديگر از كاربردهاى اين شبكه مانند آموزش الكترونيكى به دليل پايين بودن سرعت، امكان پذير نيست. يكى از اين كاربران گفت: دولت گام هايى براى ايجاددولت الكترونيك، تجارت الكترونيك ودانشگاه هاى مجازى برداشته است اما بامحدوديت سرعت براى كاربران خانگى كه بخش عمده اى از مخاطبان اين طرح ها هستند نمى توان به فرهنگ سازى براى استفاده از اين برنامه ها پرداخت. مسعود رياضيات، رييس انجمن شركت هاى اينترنتى در اين باره گفت: اينترنت، مهمترين عامل توزيع و نشر دانش در دنياست، در حالى كه يك دانشگاه در يكى از روستاهاى سوئد داراى حداقل يك «ترا» بيت پهناى باند اينترنت است، دانشجويان ما حتى در بهترين دانشگاه ها به دليل سرعت پايين به زحمت مى توانند از امكانات آموزش مجازى و الكترونيكى استفاده كنند. وى درباره ادعاهاى موجود درباره تأمين پهناى باند گفت: اينترنت مانند يك جاده است كه تبادل اطلاعات از آن صورت مى گيرد و صرف ادعاى ايجاد كردن اين جاده نمى تواند به معناى فراهم كردن پهناى باند مناسب براى كاربران باشد.رياضيات افزود: اكنون كه دولت تأمين پهناى باند را در انحصار خود دارد، بايد پهناى باند مناسبى در شأن كشورمان و معادل كشورهاى منطقه مانند تركيه و امارات تأمين كند در حالى كه امروزه يكى از شاخص هاى توسعه جوامع، تعداد كاربران اينترنت پر سرعت (ADSL)است و ايران در اين زمينه در رتبه پايينى حتى در منطقه خاورميانه قرار دارد.